Uit 't Kan Anders mei 2007
Nederlandse tanks rijden binnenkort door
Kandahar
De Canadese overheid besluit in april 2007 om in Nederland 100 nieuwe
Leopard tanks te kopen. Daarnaast zullen er in Duitsland 20 worden
gehuurd middels een lease contract. Nederlandse instructeurs gaan de
opleiding in het gebruik verzorgen.
Canada moet voor het hele pakket 650 miljoen euro betalen. Daarvan zal
een belangrijk deel naar Nederland vloeien. Wie precies hoeveel krijgt
is niet bekend. In het verleden ging een gering deel naar Financiën en
de rest naar het ministerie van Defensie. Vermoedelijk haalt Defensie
door deze verkoop om en nabij een half miljard euro binnen. Voor de
onderlinge relaties tussen Financiën en Defensie kan deze meevaller
waarschijnlijk geen kwaad.
De Canadezen zeggen dat ze Leopard tanks nodig hebben in het Zuiden van
Afghanistan, waar ze als onderdeel van ISAF zitten. Gordon O’Connor, de
Canadese minister van Defensie, zegt: “Het uitrusten van de Canadese
soldaten met de best beschermende middelen is mijn grootste prioriteit.
Door het aanschaffen van zwaarder gepantserde tanks zullen onze
soldaten de beste bescherming hebben die we hen kunnen bieden.” Op dit
moment zet Canada dit wapen al in, maar de Canadese Leopards zijn niet
uitgerust voor optreden in de hitte. De vervangende tanks wel.
Nadat 45 Canadese manschappen gesneuveld zijn, wordt de inzet van zware
militaire middelen blijkbaar als oplossing hiervan gezien en/of als
geruststelling aan het thuis publiek. De inzet van Leopards tijdens een
militaire opbouwmissie toont wederom aan dat de nadruk meer op het
militaire aspect dan opbouw ligt.
Bron: Canada seeks Leopard solution for Afghanistan, JDW
18/04/07, p. 8
Wapenexportpromotie
Het rapport ‘Fiancing missery with public money’ van de ENAAT
Research Group gaat over het gebruik van exportkredieten om
wapenexporten te stimuleren. Wendela de Vries van de Campagne tegen
Wapenhandel stelt: “Het is schokkend dat overheidsgeld wordt gebuikt om
wapenexporten mogelijk te maken. We weten allemaal dat wapenaankopen
ten koste gaan van andere uitgaven door overheden en leiden tot
verhoging van de schuldenlast van landen in het Zuiden. Bovendien
worden met wapens mensenrechtenschendingen begaan en wordt de
veiligheid er vaak niet mee
vergroot. Dit beleid is dus volstrekt onwenselijk.”
“Financing missery ...” kan vanaf half mei op de website van
de
Campagne tegen Wapenhandel gevonden worden.
Het moet niet gekker worden
Schrijver John Le Carré had het kunnen
bedenken. In januari vaart een schip met tankonderdelen van Noord-Korea
naar Ethiopië. Ethiopië is op dat moment aan het optreden in Somalië
tegen de islamitische milities. De oorlog tegen het terrorisme vroeg
erom. Het Ethiopische optreden had
daarom ook de politieke, diplomatieke en militaire steun van de
Verenigde Staten. De VS is op de hoogte van het transport, maar besluit
er geen kwestie van te maken. Jarenlang wordt hoog van de toren
geblazen en geen negatieve kwalificatie van de Noordkoreaanse
garnizoensstaat geschuwd (‘schurkenstaat’ en ‘rijk van het kwaad’
bijvoorbeeld), maar als er machtspolitieke redenen voor zijn dan
verdwijnt deze retoriek
als kool in de kim-chi. Op hetzelfde moment werd bekend dat Nederland
hetzelfde soort
onderdelen – voor exact hetzelfde type tanks (T-55) - in 2003 via
Rotterdam naar Eritrea liet glippen. Ethiopië staat op gespannen voet
met buurland Eritrea. Het trieste resultaat van dit alles is dat de
veiligheidssituatie in Somalië door deze machtspolitiek alleen maar
verslechterd.
Bron: ‘North Koreans arm Ethiopians as U.S. assents, New York
Times 08/01/07
Wapens naar Zuid-Azië
De Indiase en Pakistaanse vredesbewegingen
zijn woedend op de Westerse landen. Terwijl de vredesonderhandelingen
gaande zijn gaan de wapenleveranties gewoon door. Dat is dweilen met de
kraan open. Ze zijn
ook boos, omdat de helft van ’s werelds armen in Zuid-Azië leeft en dat
grote sommen geld niet aan bijvoorbeeld betere distributie van voedsel
wordt besteed, maar aan militairen. En omdat de president van Pakistan
een militair is die via een coup aan de macht kwam en bij de komende
verkiezingen de enige kandidaat is, maar evenzogoed wel wapens krijgt.
In april kwamen vredesgroepen in New Dehli bijeen, ze
verklaarden:“Zuidaziatische landen moeten de bewapeningsuitgaven
beperken en meer bijdragen aan de levensomstandigheden, gezondheidszorg
en het onderwijs
van vrouwen en kinderen. Dit om armoede te bestijden in een van ’s
wereld armste regio’s. De oproep kwam van 200 organisaties – die
vrouwen, inheemse volken, vakbonden en vluchtelingen vertegenwoordigen.”
Bron: ‘Defense Spending Aids South Asian Poverty,’ Reuters, 2
april 2007