Uit: 't Kan Anders juni 2006
De Europese Commissie zet haast achter het werk om te
komen tot één Europese binnen markt voor wapenproductie. Binnengrenzen
mogen geen obstakel meer zijn voor samenwerking. Daarmee zal controle
op wapenexporten verwateren.
Het creëren van een Europese wapenmarkt is een moeizaam proces. De
Commissie is er dan ook veel aangelegen om kritiek uit de weg te ruimen
door mooie woorden te wijden aan controle, maar bij nadere beschouwing
blijkt dit vaak alleen lippendienst. Een van de voorstellen is
bijvoorbeeld dat bedrijven die binnen dit schema willen vallen een
vergunning moeten hebben. Dat klinkt goed, maar dit houdt ook in dat de
bedrijven zichzelf aan de regels moeten houden. Ze hoeven drie jaar
lang geen exportvergunning voor exporten binnen de Unie meer aan te
vragen. Hiermee is het hek letterlijk van de dam en wordt de
terugtredende overheid zelfs op het gebied van wapenproductie
geïntroduceerd. De vergunning wordt ingetrokken als ernstige
schendingen van de regels worden geconstateerd. Waarom alleen 'ernstig'
en wie bepaald wat dat is? Dat wordt niet vermeld. Hoewel
'transparantie' (openheid) regelmatig wordt genoemd, lijkt dit vooral
bedoeld om overheden gerust te stellen dat ze alle gegevens kunnen
krijgen en niet het publiek. Het voorstel moet leiden tot een
gegarandeerde toevoer van wapens voor de lidstaten en anderen
"onafhankelijk van welke crisis of militaire actie dan ook." Zo wordt
langzaam verder gewerkt aan een sterke en krachtige Europese Unie.
Dat is ook het thema van een nieuwe publicatie van het Transnational
Institute in Amsterdam in samenwerking met de Britse organisatie
Statewatch, getiteld: 'Arming Big Brother'. Het is de tweede brochure
in een serie over de ontwikkeling en invloed van de Europese
defensie-industrie in Brusselse besluitvorming. Een industrie die
beleidstukken - met aanbevelingen en al - voor de Commissie schrijft en
alleen de handtekeningen in de kantoren van de Europese Unie laat
zetten. Daarnaast laat het rapport zien hoe steeds meer
onderzoeksbudget binnen de Unie wordt gecreëerd voor militaire
toepassingen.
"De bevolking moet een rol spelen in het weigeren mee te gaan met de
ontwikkeling van een militair-industrieel complex en de militarisering
van de EU. Burgerorganisaties en antimilitaristen moeten de huidige
ontwikkelingen aanvechten en uitleggen wat er in hun naam wordt
gedaan," aldus Ben Hayes van Statewatch in zijn conclusies.